2019-09-06

De politiek van toevallige architectuur

Tobias Armbors van Interboro Partners is gefascineerd door in processen van transformatie min of meer toevallig ontstane architecturale objecten en de politiek die in die objecten schuil kan gaan. Niet zelden werken deze objecten processen van in- en uitsluiting in de hand. Hij geeft het voorbeeld van de perikelen rond een zeebarrière bij een Amerikaanse kuststrook.


Om zich te wapenen tegen overstromingen werd voor de kustgemeenschap van Sea Bright in New Jersey een ‘seawall’ aangelegd, oorspronkelijk voornamelijk met als doel om het daar lopende treinspoor te beschermen. De huizenbezitters achter de muur, besloten daarop overbruggingen te plaatsen om niettemin de zee goed te kunnen bereiken. Bovenop de muur plaatsten ze plateautjes om van daaruit mooi over de zee uit te kunnen kijken. Daarmee plaatsten ze echter direct ook barrières die het toevallige passanten onmogelijk maakt om over de publieke muur heen te lopen. Dat is in strijd met de wet en dus werden bewoners verplicht doorgang over de plateaus mogelijk te maken door deurtjes te plaatsen. Met als gevolg dat Jan en Alleman over de plateaus heen liepen. Om dat dan weer tegen te gaan werd een informele oorlog gestart op de toevallige passant in de vorm van de doorgang verhinderende meubels.

Tobias Armbors on the politics of accidental artifacts from Future Urban Regions on Vimeo.


Lees hier de details van de oorlog om de muur van Sea Bright.
Lees hier het artikel 'Do Artifacts Have Politics?' van Professor Science and Technology Studies Langdon Winner, waar Armbors in zijn lezing naar verwijst.
Bekijk hier de volledige lezing van Armbors.